ساعتها رو به روزها گره مي زنم و روزها رو به شبها مي بافم.

همه لحظات تنهائي ام رو تو صندوقچه خاطرات ميذارم و اونو مي بندم.

مي خوام خاطراتم رو هديه کنم به آينده، آينده رو هديه کنم به زندگي،

زندگي رو هديه کنم به عشق و عشق رو هديه کنم به« تـــو»!

و تو رو ...

آخه« تـــو» رو به کی میتونم هدیه کنم ؟

نه به هیچکس ....... !

« تـــو» رو میسپارمت دست اونی که خیلی بیشتر از من دوست داره

دوستت دارم و دوستم داشته باش شايد.......

آره اگر دوست داشتن گناهه پس من گناهکارترين بودم.

همه نهي کردن منو از اين عشق و دوري از عشقت رو مي خواستن.

ولي من واستادم . بدون پناه، بدون ياور.

دوست داشتم تو اولين قطرات اشکم رو درک مي کردي

اون چيزي رو که تو وجودم بود.

دوست داشتم تو تمام نا باوري ها و تمام بايدها و نبايد ها باور مي کردي

دردي رو که روزها ، گوشه اين دل پنهون کردم و

با تمومه خاموشيم بفهمي که تو دلم غوغايي برپاست.

من شاخه خشکيده اي بودم که تو اوج نابودي که فقط به نبودن فکر مي کرد ،

   امشب که دلم گرفته

     چشم به راهت نشسته

           بیا که غیر از عشق« تـــو»

                        عشق دگری نیست

     وقتی بمونم تنها، تنها و بی نشونه

                      تنها به عشق فردا

               وقتی که نیستی یارم، دنیا برام زندونه

                  زندونه دنیا وقتی، دل بی« تـــو» تنها میمونه

  وقتی « تـــو»  رو کم دارم

          سینه ای پرازغم دارم

             وقتی« تـــو» رو کم دارم

                        دلم گرفته ماتم دارم

                        وقتی که سینه ای نیست

                                    برای سر سپردن

وقت قمارعشق و این دل قافل من

                           وقتی که رو سیاهم 

                                  وقتی پر از گناهم

                                        وقتی که باشه تنها، خدای من پناهم

وقتی جای خنده، غم میشینه روی لبام

         تشنه ی نوازشم، خسته از خسته گیام

         وقتی که دستای من، گرمی دستی می خواد

                وقتی یک لحظه، خوشی به سراغم نمی یاد

                              «تـــو»  میتونی غمام و خاک کنی

                                              گونه های خیسمو پاک کنی

                                                 «تـــو»  می تونی دلمو شاد کنی

                                   منو از درد و غم آزاد کنی

                   ما همیشه عاشقت، «تـــو»  همیشه عاشقی

                                      « تـویی» که مصوب لذت دقایقی

                            به تن مرده ی من،« تـو» می تونی جون بدی

                                      به رگای خشک من، قطره قطره خون بدی

میخوام که لا اقل دلت بدونه

غمگین تر از غروبم ، عاشق تر از ستاره ،ندیدنت به غیر از حسرت هیچی واسم نداره

دردم یکی دوتا نیست، من بی« تـــو» مشق دردم، دست خودم اگر بود بعد از « تـــو» دق می کردم

بازم غروب.... دلم هوای « تـــو» رو کرده؛ هوای این هوالی بد جوری بی « تـــو» سرده

دلم واست لک زده، منو بیشتر از این چشم انتظار نذار.